13 شهریور 1399 - 17:51
ناژوان

ناژوان در غرب اصفهان و در جوار زاینده رود از جمله محلات زیبا و با طراوت و پرمحصول اصفهان بوده است، علیرغم همه نابسامانی ها در دهه های گذشته به واسطه خشکسالی و کمبود آب هنوز نیز بسیاری از فضاهای طبیعی آن حفظ شده است.

در کتابها و در منابع مربوط به تاریخ محلی اصفهان و در برشمردن محلات ، روستاها و نیز نواحی ماربین نام ناژوان به تعدد دیده می شود. از آن به عنوان ناجوان، ناجونان ( ناژونان) و به گویش محلی ناژنون  هم نام برده شده است. درباره وجه تسمیه آن ناژوان را ترکیب یافته از دو کلمه « ناژ»  و «وان» عنوان نموده اند. ناژ گیاهی است از خانواده صنوبر که از آن جمله اند: تبریزی ، کبوده ، صنوبر، و «وان» پسوند است. برای جا و مکان و ناژوان به معنی جایگاه درختان ناژ، و صنوبر می باشد.

جابری از سهم آب ناژوان و مادی های مربوطه به آن یاد نموده است . وی بیش از هفتاد و چند سال پیش آن را جزء بخش یک اصفهان دانسته و می نویسد: اگر چه از شهر دور است اما نمی توان گفت برون از شهر است. بنا به نوشته کتاب « فرهنگ آبادیها و مکانهای مذهبی کشور» ناژوان از حیث موقعیت جغرافیایی این گونه است: در عرض جغرافیایی 38دقیقه و 32 درجه و طول جغرافیایی 37دقیقه و 51درجه .

علی اکبر دهخدا، ناژوان را دهی از دهستانهای ماربین و در جلگه معتدل هوایی واقع می داند، که حدود هشتاد سال پیش دارای 478 نفر سکنه بوده است و به جز میوه و غلات محصولاتی مانند پنبه و تنباکو نیز داشته است، مردمانش مشغول به زراعت و امور کشاورزی بوده اند و نیز صنعت دستی زنان آنجا را کرباس بافی دانسته است.

یکی از ساکنان بومی و قدیمی این محله هم، گذشته آن را جمعیتی معادل 500 نفر قلمداد نموده که بیشتر آنان نیز با یکدیگر فامیل بوده ویا قرابت نسبی یا سببی داشته اند، البته این آمار مربوط به حدود شصت سال پیش می باشد.

در حال حاضرمحدوده طرح ناژوان 1200 هکتار وسعت دارد که متشکل از رودخانه و 10 مادی سرچشمه گرفته از آن، اراضی کشاورزی و عرصه های جنگلی می باشد که از این مساحت ، حدود ¼ آن یعنی سیصد هکتار مربوط به فضاهای عمومی و تحت نظر مدیریت شهری است از قبیل بوستان ها ( پارک ها) و تفریح گاهها و معابر یا مکانهایی که بدان فضای سبز اطلاق می گردد. همچنین حدود ¾ آن یا 900هکتار نیز در مالکیت بخش خصوصی یا صاحبان اراضی می باشد. لازم به ذکر است که این طرح که تحت عنوان « طرح ساماندهی ناژوان» است نه تنها قسمتی از اراضی ناژوان بلکه سایر محلات یا روستاها و مناطقی دیگر از دستگرد، نصرآباد، قائمیه ( دنبه) ، زهران، آشنستان ، باغ زیار و جلالان را نیز در بر می گیرد.

 

موقعیت فوق‌العاده ناژوان، وجود مزارع و باغ ها و جریان آب رودخانه همواره و همیشه فضایی دل انگیز را در آن ایجاد کرده بود. وجود چشمه سارها و انهار خصوصاً در محوطه‌ای که فضاهایی مانند آسیاب و چندین باغ از جمله باغ معروف به قالیباف ها در آن واقع شده است بسیار جذاب و دلپذیر بود. مادی فرشادی و نهر حاجی باغ هایی با درختان زرد آلو، شلیل، هلو و مزارع برنج و صیفی جات از جمله هویج جایگاه خاصی را به این ناحیه در بین دیگر مناطق شهر و اطراف شهر بخشیده بود.

 در واقع ناژوان را باید از برجسته ترین فضاهای ماربین از حیث زیبایی و طراوت قلمداد نمود. آقای فضل الله بهرامی معتقد است در تابستان های گرم اصفهان هوای ناژوان معتدل و حتی خنک است. او از جنب و جوش بسیار کشاورزان و و باغداران این منطقه در گذشته های نه چندان دور سخن می‌گوید و اعتقاد دارد مسئولین شهری در حفظ طبیعت این منطقه باید نهایت دقت را مبذول دارند. بنا به گفته وی آداب و رسوم و گویش مردم بومی ساکن در ناژوان مانند اصفهان بوده است. نامبرده بر این اعتقاد است که خاک ناژوان در کشت برنج آنقدر مرغوب است که پرمحصول تر و کیفی تر از اراضی شمال ایران می باشد. امروزه بخشی از ناژوان در محدوده شهرداری منطقه نه قرار گرفته است و در دوره اخیر جمعیت نسبتاً قابل توجهی از اصفهان و سایر مناطق به ناژوان آمده و به خانه سازی و احداث انبوه سازی از جمله آپارتمان پرداخته‌اند که تا حدودی فضاهای تاریخی و طبیعی آن را دستخوش تغییر و دگرگونی نموده است.


ناژوان
ناژوان
ناژوان

کد محتوا 18207

برچسب ها