13 شهریور 1399 - 19:26
باغ زیار

گسترش شهر اصفهان در عصر صفوی محسوس و قابل توجه بود و پایتختی آن در اوایل قرن یازدهم و در عصر شاه عباس اول به توسعه آن کمک شایانی نمود. از جمله گسترش شهر در جنوب آن قابل اعتنا بود به طوری که شهر­سازان این دوره برای گسترش اصفهان به مناطق جنوبی برنامه ریزی نمودند.

فرح آباد اصفهان که از شادابی و صفای خاصی بهره مند بود مورد توجه خاص قرارگرفت. این ناحیه در جنوب غربی شهر و در مغرب هزار جریب شاهد احداث خانه­های فراخ و کاخ های زیبا و باغ های دلپذیر گردید و بخشی از جمعیت شهر درآنجا اسکان یافتند.فرح آباد دارای دو بخش شاهی و مسکونی عمومی در حال توسعه بود. در واقع فرح آباد یکی از سه بخش بزرگ شهری جنوب اصفهان محسوب میشد. در دو طرف خیابانی که شهر اصفهان را به فرح آباد متصل می کرد کاخ های رفیع و عمارت زیبای ساخته شده بود که محل اسکان و امد و شد بوده است. باغ زیارکه اکنون در محدوده شهر اصفهان ( منطقه 13 و ناژوان) می باشد، جزیی از منطقه فرح آباد بوده است. در دوره صفویه محلات در وسط باغ ها شکل می گرفتند و گسترش شهر در جهت باغات بوده است . پس از آن که تهاجم محمود و اشرف افغان، شهر بهشت نشان اصفهان را به ویرانه ای مبدل نمود، از جمله مناطقی که بسیار خسارت دید همین منطقه بود.

در نیمه اول قرن چهاردهم شمسی به ویژه دهه های دوم تا چهارم آن، شهر اصفهان رفته رفته حالت شهری صنعتی را به خود گرفت . با ایجاد کارخانجات به خصوص صنایع ریسندگی و بافندگی فضای سنتی اصفهان و مشاغل ریشه دار آن  تحت تأثیر واقع شد و فضای صنعتی و کارخانه های منسوجات بسیاری در جوار زاینده رود احداث گردید که نمونه ای از آن خیابان چهارباغ بالا بود، ایجاد کارخانه هایی مانند سیمین و به جز آن، علیرغم ایجاد اشتغالات و رونق دایره ی تحولات اجتماعی و اقتصادی، باعث تغییر کاربری فضاهای طبیعی و زراعی شد.

محله­ایی که امروزه باغ زیار نامیده می شود در گذشته از جمله مناطقی بود که مدتها تحت تأثیر صنایع نساجی ( کارخانه سیمین) قرار گرفته بود، به گفته یکی از ساکنین محله؛ در اینجا بر و باغ بود و در سویی هم کارخانه سیمین وجود داشت. آن زمان آرامش محسوسی حکمفرما بود. نه از اتوبان خبر بود و نه مسیرهای ماشین رو مگر در حد مختصر، زراعت مشهود بود به ویژه باغ هایی که میوه یا محصول آن به اصفهان بود که عطر و بویی خاص داشت و استشمام بوی عطر دلاویزش لذت آفرین بود. همچنین در مادی­های اطراف آب ساری و جاری بود. محله باغ زیار که قسمتی از آن در گرو ناژوان و نیز بخشی در قلمرو منطقه سیزده اصفهان است از اطراف و اکناف در محاصره خیابان ها و اتوبان قرار گرفته است. اتوبان شهید حبیب اللهی، خیابان سهروردی یا سیمین ، حوالی فرح آباد و نیز خیابان هایی مانند رودکی.

محله باغ زیار دارای بافت نوساز و جدید الاحداث است و در حقیقت از محله­های نوین محسوب می شود. زمین هایی که سال ها کشت و زرع می شد و حتی آثاری که از ساختمان صنایع نساجی سیمین بود دگرگون شده و ساختمان سازی جدید به ویژه برج سازی یا عمارات به اصطلاح آپارتمانی احداث گردیده است . هرچند سابقه ساخت و ساز یا مسکونی آن به بیش از دو دهه نمی رسد اما در شهر سازی سرعتی فوق العاده داشته است. به طوری که در اواسط دهه 90 ( 1390) جمعیت این محله حدود بیست هزار نفر بوده است که نفوس قابل توجهی از آن را مهاجرین به اصفهان تشکیل می دهند.

این محله در گذشته جزوی از جلالان بوده است. مرحوم جابری در کتاب «تاریخ اصفهان» از آن به عنوان زیارجلالان نام برده است. به طوری که از مادی شایج سهمیه آب داشته و جابری سه سهم ونیم را حق آبه انجا نوشته است.



کد محتوا 18223

برچسب ها